ย้ำ

posted on 23 Jul 2007 21:56 by ladyinnight

ตอกย้ำตัวเองเข้าไว้

ว่าอย่าหลงละเมอไปกับภาพลวงตา

เขาเคยทำเราเจ็บอย่างไง เราก็ยังโดนทำให้เจ็บอย่างนั้น

ด้วยสถานะทางสังคมที่ไม่อาจสู้

เพราะเมื่อเราตอบโต้เมื่อไร หมายถึงคนชั่วช้าในสังคม

เจ็บ

เจ็บ

และเจ็บ

หาเจอแล้ว เด็กน้อยคนนั้น

ที่นั่งร้องไห้อย่างเดียวดาย

ที่โดนทำร้ายทั้งร่างกายและหัวใจ

เจ็บ

เจ็บ

และเจ็บ

ได้ยินแต่คำนี้ในหัว

วนเวียนซ้ำๆกันไปหมด

เหมือนคุณค่าของเราต่ำกว่าสิ่งใดๆ

เหมือนไม่ต้องการให้มีเราอยู่บนโลกใบนี้

สิ่งดีๆ เป็นภาพลวงตา

น้ำตาไหลเพราะเรื่องนี้ทำไมกันนะ

ทั้งๆที่ไม่เคยร้องกับเรื่องพวกนี้มานานแล้ว

อาจเพราะหาเจอแล้วก็ได้

เด็กน้อยคนนั้น

ฉันถึงได้เศร้าโศก

เจ็บที่แผลเสียจนเริ่มชา

ลึกๆในใจอยากฟาดตอบกลับไปเหมือนกัน

ลึกๆในใจอยากด่าตอบกลับไปเหมือนกัน

ลึกๆในใจอยากบอกสิ่งที่เป็นความจริงด้วยถ้อยคำเสียดสีเหมือนกัน

แต่....

ทำไม่ได้อย่างไงล่ะ

เพราะสายป่านแห่งสำนึกสุดท้ายที่รั้งเอาไว้

เบื่อ การโดนด่า ด้วยถ้อยคำที่มองไม่ออกเลยว่าพูดได้อย่างไร

เบื่อ การแบกภาระไว้ทั้งๆที่ไม่จำเป็น

ใช่.....เราเห็นแก่ตัว ก็แล้วไงล่ะ

เพราะใคร?

ถ้าไม่ใช่เพราะเราต้องเจอแบบนั้น

จะสละ ดูแล ใส่ใจไปทำไมกัน

ในเมื่อเราไม่เคยได้สิ่งนั้นแม้สักครั้งเดียว

ในเมื่อเราต้องตะเกียกตะกายดิ้นรน

ในเมื่อเราต้องไขว่คว้า

ในเมื่อเคยทำให้แล้วไม่เห็นค่า กลับโดนด่า

ก็แค่อยากบอกว่า

แล้วกูจะทำต่อทำไมวะ

ในเมื่อมีมือมีเท้าเหมือนๆกัน

ก็จัดการกันเองซะบ้าง

ในเมื่อรักกัน โอ๋กัน

ก็ให้มันทำให้ก็แล้วกัน

ในเมื่อเราต้องอยู่คนเดียวตลอดมา

จะสนใจคนที่ทอดทิ้งไปทำไม

เบื่อเต็มที

ภาพลวงตายามอารมณ์ดี

มันจอมปลอมสิ้นดี

-

-

-

เตือนตัวเองเอาไว้

อย่าเผลอใจไปกับความหลอกลวงนั้นอีก

รอยเจ็บที่แผล หนที่เท่าไรแล้ว

อย่าลืมอีก

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

สิ่งที่มันผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไปครับ

สิ่งที่ดีในวันวาน --- เก็บไว้
สิ่งที่ไม่ดี ที่คอยทำร้ายจิตใจ ---- ทิ้งไป

ยิ้มเข้าไว้นะครับ เป็นกำลังใจให้ครับ
หากเจ็บ หากล้า หากเหนื่อย
ก็ถอยออกมาพักบ้าง
ภายใต้ความจอมปลอมก็มักจะมีความจริงซ่อนอยู่
เรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน ... เป็นกำลังใจให้นะคะ

#2 By ป้าหมู on 2007-07-24 10:20

ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่น่ะ

เวลาผ่านไป เดี๋ยวความรู้สึกแย่ๆก็ผ่านไปเอง

แต่ก็ต้องมี "สติรู้" รู้ตัวด้วย รู้จิตใจตัวเองด้วย ว่ากำลังเป็นอย่างไร เหตุมาจากไหน
ต้องรู้ด้วยว่ากำลังคิด
และรู้ด้วยว่า กำลังคิดแบบวนไปวนมา ไม่ออกไปไหนซักที จึงทุกข์นาน และทวีกำลังแรงขึ้นเรื่อยๆในทุกๆรอบความคิดที่วนเวียนอยู่นั้น(ภาษา Software Engineering เรียกว่า วัฏจักรวนรอบเพิ่มพูนผล หรือ Incremental )

พอรู้แล้ว ก็ออกมาจาก loop ความคิดนั่นซะ

ออกมาแล้ว ก็ยังต้องเจริญสติ รู้อยู่เรื่อยๆ เพราะวังวนความคิดนั้นจะมาอีก
ยิ่งรู้เร็วขึ้นเท่าไหร่ ก็จำกัดความทุกข์ได้มากเท่านั้น

#3 By Detonator on 2007-07-24 11:49