No Topic

posted on 04 Dec 2007 13:36 by ladyinnight

ฉันเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าด้วยความสับสน

ฉันจะไปทำอะไรกันนะ?

ฉันนั่งมองกระเป๋าที่จัดแล้วด้วยความว้าวุ่น

ฉันควรจะไปไหมนะ?

+

+

ฉันนั่งทอดถอนหายใจ เหม่อมองฟ้ากว้างยามราตรี

ความสับสนวุ่นวายทำให้ไม่อาจข่มตาลงนอนได้

ทั้งๆที่ ต้องตื่นไปทำภารกิจของนักศึกษาฝึกงานที่ดี

+

+

ฉันรู้สึกว่าไหล่ทั้งสองข้างเริ่มล้า

ภาระหนักหนาที่แบกเอาไว้

การเป็นลูกที่ดี

เป็นนักศึกษาที่ดี

เป็นใครต่อใครที่ใครๆคาดหวัง

+

+

ฉันหลับตา ปล่อยให้ความคิดนำพาไป

สุดท้าย ณ จุดที่ความรู้สึกหมดลง

ความเหนื่อยก็พลันหายไป

+

+

บางทีการอยู่กับความคิดอาจจะดีกว่า

+

+

หากแต่....

ใบหน้าใครคนหนึ่งกลับเด่นชัด

แววตาจริงใจใสซื่อที่สะท้อนออกมาจากแว่นตากลมๆสีทองนั่น

รอยยิ้มเล็กๆ ดูไร้เดียงสา

ทั้งๆที่อายุอานามของเขาก็ปาเข้าไปไม่ใช่น้อย

+

+

" เมื่อไรที่เราสามารถอยู่ได้อย่างมีความสุข ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน  พี่ก็จะยินดีด้วยเสมอ "

ถ้อยคำของชายปริศนา ( สำหรับคนอื่น ) หากแต่ว่าคุ้นเคย ( สำหรับฉัน )

ที่พาให้หัวใจเต้นผิดปกติไป

+

+

แต่คงไม่หวั่นไหว จนพาให้หัวใจตามเขาไปเป็นแน่

+

+

" พี่จะเฝ่าภาวนาให้เรามีความสุขนะ "

คำอำลาก่อนการลาจาก

Comment

Comment:

Tweet