Alonegirl

กลับมานานล่ะ เพิ่งได้เวลามารายงาน

ไปเชียงใหม่คราวนี้ วัตถุประสงค์หลักๆคือการไปสอบปริญญาโท

สาขาจิตวิทยาการศึกษาและการแนะแนว คณะศึกษาศาสตร์ ม.เชียงใหม่

กำหนดการสอบ

14 กุมภาพันธ์ 2551 สอบข้อเขียน

15 กุมภาพันธ์ 2551 สอบสัมภาษณ์

เลยต้องออกเดินทางตั้งแต่วันที่ 13 ตอนแรกกะว่าจะไปรถทัวร์เที่ยวเย็นๆ ไปถึงนู่นเช้า

แต่ก็เปลี่ยนไปเพราะสภาพร่างกายที่ล้ามาตลอดหนึ่งอาทิตย์เต็ม

เนื่องจากต้องจัดการเคลียร์งานทุกอย่างส่งให้เพื่อนเพื่อใช้ในวันสัมมนา

ส่งจดหมายลาภาควิชา

สรุปโครงการกลุ่มที่ทำรวมกัน

เจียดเวลานอนมาอ่านหนังสือสอบบ้าง

ทำให้ พักผ่อนไม่ค่อยจะพอ โทรมสุดๆ

วางแผนเอาไว้ว่าจะเข้าไปทำกิจกรรมที่ฝึกงานตามที่ได้วางแผนเอาไว้ก่อน

ไม่อยากไปแล้วงานเสีย ทำให้ต้องตื่นเช้ากว่าปกติ ทั้งๆที่นอนดึกกว่าปกติ

เพราะอาการเครียด วิตกกังวล จิตตก จิตหลุด เพราะกลัวเนื่องจากไม่มีเวลาอ่านหนังสือสอบ

ไม่มีความรู้ใดๆติดหัวไปสอบเลยยยยยยยยยย

ตอนเช้าไปจัดกิจกรรม พี่ๆที่ฝึกงานก็อวยพรให้อย่างดี (แถมยังมีการโทรถามความคืบหน้าเป็นระยะๆตลอดเวลาที่ไปสอบด้วย)

สรุปว่าโอได้ขึ้นรถทัวร์เที่ยว 10.30 ของบริษัทอินทิราทัวร์ โดยมี Aki ไปส่งที่หมอชิต

 ตอนแรกเกือบได้ไปถึงเชียงใหม่ดึกๆซะแล้ว เพราะเดินไปช่องซื้อตั๋วบริษัทแรกกับอากิ

"อ๋อ...พอดีมีแต่เที่ยว 22.00 น.น่ะค่ะ " เวงออกสี่ทุ่ม ถึงเชียงใหม่กี่โมงฟะ

บริษัทที่ 2 " มีเที่ยวบ่ายโมงค่ะน้อง....บริษัทพี่เนี่ยเร็วที่สุดล่ะ รีบๆซื้อนะคะ" เวง...ไปถึงเชียงใหม่ดึก ใครจะออกมารับ ตรูฟะ

สุดท้ายได้ยินเสียงสวรรค์ " เชียงใหม่ กำลังจะออกเดี๋ยวนี้ล่ะค่า " เลยรีบพุ่งไปซื้อทันใด 555+

ตั๋วราคา 540 ใช้เวลาเดินทาง 10 ชั่วโมง ไปถึงเชียงใหม่ตอน 19.00 น.

ระหว่างทางก็ แวะกินข้าวที่กำแพงเพชร ร้านอาหารก็จัดว่าสะอาด รสชาติดีพอประมาณ (รถทัวร์จะมีบริการของว่างและอาหารหนึ่งมื้อ ในราคาตั๋วที่เราซื้ออยู่แล้ว)

จากนั้นพอรถถึงนครสวรรค์ก็จะข้ามสะพานนี้

เป็นสะพานไปสู่ภาคเหนือ แต่จำชื่อไม่ได้ล่ะ 555+

พอรถถึงเชียงใหม่ก็มีคนใจดีมารับเรา หุหุ (เป็นป๋ามาก ออกค่าที่พักให้ด้วย)

เป็นห้องเดี่ยว สองเตียง แต่นอนคนเดียว ลัลล้ามากกกกกกก~

ดอกเฟื่องฟ้าออกดอกสีสดมากกกก บริเวณหน้าที่พัก (ศูนย์บริการวิชาการ ม.เชียงใหม่)

ไปถึงสลบค่ะ เนื่องจากเหนื่อยและความเครียดสะสม ตื่นเช้ามาพบกับอาการปวดท้อง

จนต้องอัดยาเข้าไปสี่เม็ดก่อนไปสอบ ตอนสอบก็มีเรื่องให้ตกใจ

1. ในเอกสารคู่มือ ไม่ได้แจ้งว่ามีการทดสอบภาษาอังกฤษเลยไม่ได้เตรียมตัวไป ชะล่าใจมาก พอไปเจอข้อสอบก็พบกับ ข้อสอบจิตวิทยาที่เป็นภาษาอังกฤษ O_O! อยากจะปาข้อสอบทิ้งแล้วร้องกรี๊ดๆให้รู้แล้วรู้แรดกันไป ตอนแรกพับๆเก็บ ยังไม่ทำ เพราะทำใจไม่ได้ 555+ หยิบชุดต่อไปขึ้นมา ตอนแรกก็ชิวๆ ทำไปๆ ภาษาไทยนี่หว่า โฮ๊ะๆๆๆ แล้วก็หัวเราะไม่ออกเมื่อมาเจอข้อสอบเชิงคณิตศาสตร์ แถมเป็นข้อสอบชนิดทำให้ประสาทเสียได้ง่ายๆด้วย แถมครึ่งหลัง มันเป็นภาษาอังกฤษอีกแล้ว อ๊ากกกกกก !!!!!!

2. ปาดเหงื่อในห้องสอบไปสองรอบ ตอนที่ 3 ทำได้นะ คิดว่าทำได้ดีเลยล่ะ พอเปิดมาตอนที่ 4 "จงใช้ทฤษฎีจิตวิทยาสังคมอธิบายพฤติกรรมเด็กแว้น " ตึ๊งโป๊ะ! กรูอยากตายยยยยยยยย เขียนๆๆๆ เขียนเข้าไปสองหน้า เหอะๆ

พอสอบเสร็จ โทรไประบายความบ้ากับ Mr. บังคับแล้ว

ได้เวลาแอ่วแล้วล่ะท่านเอ๋ย เรื่องอะไรเราจะมากังวลกับการสอบที่ผ่านไปแล้ว

กลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้า เตรียมเงิน และนั่งรถไปกาดหลวงทันที

เพื่อ......

เพื่อดอกไม้ช่อนี้ล่ะค่ะ เหอะๆๆๆ

ไปเดินหาร้านที่จัดได้ถูกใจ...ปรากฎว่าไม่มี !!!

เลยเดินหาร้านที่เขายอมให้จัดเอง แถมเดินหา 7-11 เพื่อซื้อฟอร์เรโร่ รอสเชอร์อีก

สรุปว่าหมดกะค่าดอกไม้ไปหลายอยู่ เล่นเอาถึงกับงงทีเดียวว่าเงินตรูหายไปไหนหมด

เต็มๆเป็นแบบนี้ล่ะ สวยไหม? ^__^

สงสัยล่ะซิว่าให้ใคร ........ ไม่บอก 5555+

เอาดอกไม้ไปให้ก็มีคนเลี้ยงเค้กอีก อร่อยมาก ร้านชื่อร้าน "ฝ้าย"

เค้กชอกโกแลตฟัดจ์ ที่อร่อยมาก เพราะในเนื้อเค้กมีเชอร์รี่เพียบเลย อร่อยๆๆ *-*

เสร็จสิ้นภาระกิจมอบดอกไม้แล้วก็ไปแอ่วกาดสวนแก้ว เพื่อไป "นวด"

มันเมื่อยไม่ไหวแย้ววววววววววววว

ป้าหมอนวดนวดดีมากเลย แบบว่า แอบเคลิ้มๆ

วันรุ่งขึ้น ตื่นสายได้ค่ะ เนื่องจากเลื่อนการประกาศผลสัมภาษณ์

จาก 6 โมงเย็น วันที่ 14 มาเป็นเที่ยง วันที่ 15 แทน

ตื่นสาย ค่อยๆอาบน้ำแบบว่าถ่วงเวลาไปเผชิญความจริง

ไปถึงที่ตึกวันครู ของภาควิชาจิตวิทยาการศึกษาและการแนะแนว

(เป็นตึกของภาควิชาเลยนะ ไฮโซมากกกก )

ปรากฎว่าประตูมันล็อก ผลยังไม่ติด

ก็เลยเดินออกไปกินข้าวก่อน ที่โรงอาหารของคณะ แล้วก็พบกับสิ่งมหัศจรรย์นั่นคือ....

ทั้งหมดนี่ ราคาแค่ 35 บาท ประกอบด้วยข้าวราดกับข้าวสองอย่าง+ปลานึ่งมะนาว 1 ตัว

ถูกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

พอกินอิ่ม เดินย้อนไปดูผลอีกที เชื่อไหมว่าระยะทางไม่เกิน 3 เมตร

โอใช้เวลาเดินเกือบ 20 นาที เพราะยังไม่อยากเผชิญความจริง กลัวไม่ติด

และแล้วสิ่งที่เห็นก็คือ ชื่อตรูคนแรกเลยนี่หว่า 555+

เป็นการสอบสัมภาษณ์ที่แปลกมาก คือผลออกตอนเที่ยงครึ่ง สัมภาษณ์บ่ายโมง = =

สัมภาษณ์เป็นกลุ่ม กลุ่มละ 5 คน โดยจับฉลากเลือกหัวข้อเพื่อทำการอภิปรายในกลุ่ม ต่อหน้าอาจารย์ 7 ท่าน (จะเยอะไปไหนว้า)

ซึ่ง สำหรับโอ คิดว่าน่าจะผ่านไปได้ด้วยดีนะ ทำเกือบๆเต็มที่แล้วล่ะ (เนื่องจากเบลอจัด)

สอบสัมภาษณ์เสร็จตอน 14.45 น. (นานมาก) ได้เวลากลับไปนอน

ตื่นมาอีกที 19.00น. 555+ ได้เวลาไปแอ่วกาดนัด ที่กาดหลวง

เป็นตลาดนัดตอนกลางคืน บรรยากาศสบายๆ ของที่ขายจะเน้นไปทางของกินเสียมากกว่า

และร้านที่พบได้มากที่สุดก็คือ

ร้านขายสตอเบอร์รี่สดๆ ราคาไม่แพง ลูกใหญ่ๆ ที่ทำให้โอแปลงร่างเป็น

"มนุษย์สตอเบอร์รี่ " กินไปเป็นกิโลๆ

อร่อยมากกกกกกกกก *-* (ขอบคุณคนซื้อให้กินนะคะ น่ารักมากกก)555+

กลับมากรุงเทพในวันเสาร์ (16)

โดยรถไฟเหมือนเดิม พร้อมของฝากเป็นสตอเบอร์รี่สด 4 กล่อง

นั่งรถไฟที่คราวนี้ออกตรงเวลา และถึงตรงเวลา (น่าอัศจรรย์)

นั่งดูพระอาทิตย์ตกดินบนรถไฟ มันก็ได้อารมณ์ดีนะ หุหุหุ

แต่พอมาถึงหัวลำโพง กลับพบว่า สตอเบอร์รี่ที่ซื้อมา ราขึ้นเกือบหมด

T^T

ทิ้งไปตั้งเยอะ เหลือกินได้กล่องเดียว เลยไม่เอาไปฝากใครล่ะ กินเองนี่ล่ะ

จบรายงานการไปเชียงใหม่แต่เท่านี้ เหนื่อยโว้ยยย

ปล. มีเรื่องแปลกมาเล่าให้ฟัง

พักนี้โอได้รับของขวัญเป็นเครื่องสำอางติดๆกัน ตั้งแต่วาเลนไทน์

ที่ได้ของขวัญวาเลนไทน์มาสองชิ้นเป็นเครื่องสำอาง

เป็นแป้งฝุ่นพร้อมบรัชออนในตลับเดียวกัน ของแอนนา จุง กับ ลิปสติกเนื้อด้านและกลอสในแท่งเดียว

พอวันนี้ พี่ที่ฝึกงานให้ของขวัญขอบคุณสำหรับการฝึกงานตลอด 4 เดือน

ด้วย ลิปสติกเมเบอร์ลีน สีสวยเชียว

เป็นของขวัญที่ถูกใจมากๆ (ได้บ่อยๆก็ดีนะ 555+)